طراحی کمد دیواری؛ عمق، ارتفاع و تقسیم‌بندی کاربردی

خیلی از کمدهای دیواری که بعد از چند ماه شلوغ و بی‌نظم به نظر می‌رسند، مشکلشان کمبود فضا نیست — تقسیم‌بندی اشتباه است. قبل از سفارش کمد، دانستن چهار عدد ساده — عمق، ارتفاع قفسه، عرض ریل آویز و تعداد کشو — بیشتر از انتخاب رنگ یا جنس درب روی کاربردی‌بودن نهایی اثر می‌گذارد.

عمق؛ عددی که همه دست‌کم می‌گیرند

عمق داخلی استاندارد برای آویز لباس حدود ۶۰ سانتی‌متر است — عرض یک چوب‌لباسی به‌علاوهٔ فاصلهٔ کافی برای ردشدن دست. عمق کمتر از این، لباس را روی درب فشار می‌دهد و بستن در را سخت می‌کند؛ عمق بیشتر هم فضای پشت لباس را هدر می‌دهد، مگر آنکه آن بخش را برای کشو یا سبد جدا کنید. برای قفسهٔ ملحفه و کیف، عمق کمتر — حدود ۴۰ تا ۴۵ سانتی‌متر — کافی و حتی بهتر است، چون از عمق زیادی که ته قفسه دیده نمی‌شود جلوگیری می‌کند.

ارتفاع قفسه‌ها؛ برای چی، کجا

• ناحیهٔ بالای کمد، نزدیک سقف — چمدان و وسایل فصلی؛ دسترسی کم اشکالی ندارد.
• ناحیهٔ میانی، هم‌ارتفاع دید و دست — لباس روزمره، پوشه و کیف؛ باید بی‌خم‌شدن در دسترس باشد.
• ناحیهٔ پایین — کفش و وسایل سنگین؛ کشو یا قفسهٔ کوتاه بهتر از قفسهٔ عمیق است.
• ریل آویز بلند برای پالتو و مانتو دست‌کم به ۱۴۰ سانتی‌متر فضای آزاد عمودی نیاز دارد؛ ریل کوتاه برای پیراهن و شلوار تاشده با ۹۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر کار می‌کند و زیرش جای یک ردیف کشو یا قفسه باز می‌شود.

کمد خوب، همان‌قدر که برای امروز شما طراحی می‌شود، باید برای شش ماه بعد هم جواب بدهد.

کشو، قفسهٔ باز یا ریل — چطور تصمیم بگیریم

قاعدهٔ ساده این است: هر چیزی که تا می‌خورد و لابه‌لای هم دیده نمی‌شود — تی‌شرت، حوله، ملحفه — به کشو یا قفسهٔ بسته می‌رود؛ هر چیزی که چروک می‌شود یا باید دیده شود — کت، پیراهن رسمی — به ریل آویز می‌رود. اشتباه رایج، اختصاص بیشتر فضا به ریل آویز است، در حالی که در خانهٔ ایرانی حجم لباس تاشده معمولا بیشتر از لباس آویزان است. نسبت متعادل، حدود نیمی ریل و نیمی کشو یا قفسه، برای بیشتر اتاق‌خواب‌ها جواب می‌دهد؛ برای خود سازوکار درب هم بین کشویی و لولایی، مقایسه‌اش را در این نوشته آورده‌ایم.